Podczas II wojny światowej przebywał w getcie warszawskim, od stycznia 1942 roku był redaktorem konspiracyjnego czasopisma asymilatorów „Żagiew”.

Według niektórych źródeł to właśnie on zaproponował Adamowi Czerniakowowi Józefa Szeryńskiego na stanowisko komendanta Żydowskiej Służby Porządkowej. Prawdopodobnie pracował jako kierownik kancelarii i archiwum ŻSP.

Zmarł w 1942 roku. Być może był tożsamy ze Stefanem Lublinerem wspomnianym we wspomnieniach Stanisława Adlera, według których po wielkiej akcji likwidacyjnej miał przedostać się na tzw. „aryjską stronę”, a następnie został aresztowany i osadzony na Pawiaku, skąd miał zostać przeniesiony do Aresztu Centralnego getta. Zginął zastrzelony podczas transportu, śpiewając hymn Polski.

Odznaczenia Został odznaczony Krzyżem Niepodległości. oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał także odznakę honorową „Za walkę o szkołę polską” i odznakę pamiątkową Naczelnego Dowództwa Wojsk Polskich.

Przypisy