W 1919 po śmierci drugiej żony opuścił Petersburg i zamieszkał wraz z dziećmi w odziedziczonych Kukowiczach koło Nieświeża. Po 1921 większość majątku, cmentarz rodzinny, wieś Kukowicze i cerkiew znalazły się po stronie sowieckiej, zaś po stronie polskiej w rękach Jana pozostał dwór z ogrodem i około stu hektarów ziemi uprawnej. Gospodarował w nich do nieszczęśliwego wypadku w trakcie omłotów w 1928 w którym zginął. Był członkiem Sejmiku Nieświeskiego oraz publikował w miejscowej prasie. Sfinansował budowę małego drewnianego kościoła św. Rocha w Pleszewiczach na terenie cmentarza na którym został pochowany.
Pozostawił po sobie: Część II-gą Wspomnień o podróżach koleją przy pociągach Cesarskich, z Cesarzem Wszechrosji Aleksandrem III.
Odznaczony order Św. Stanisława III klasy (1890) brązowy medal okolicznościowy „Na pamiątkę koronacji cara Aleksandra III”. order Św. Anny II klasy ( 21 marca 1915)