Od 1 listopada 1918 jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej walczył w obronie Lwowa na odcinku II. 4 listopada został ranny. Po wyleczeniu walczył z Ukraińcami w szeregach 7 kompanii 38 pułku piechoty, a następnie 8 kompanii 5 pułku piechoty Legionów.
Od 20 lipca 1919 walczył przeciwko bolszewikom na Wołyniu i Polesiu w szeregach 7 kompanii 35 pułku piechoty. W trakcie walk awansował na kaprala i plutonowego. Wyróżnił się 23 stycznia 1920 jako dowódca patrolu w walce z bolszewicką placówką we wsi . 6 czerwca 1920 dowódca 7 kompanii, podporucznik Stanisław Uszakiewicz sporządził „wniosek na odznaczenie orderem «Virtuti Militari»”, w którym napisał:
Wniosek został zatwierdzony przez dowódcę II batalionu, kapitana Wacława Klaczyńskiego, dowódcę pułku, kapitana Wiktora Nowakowskiego i dowódcę 9 Dywizji Piechoty, pułkownika Mieczysława Trojanowskiego. 28 czerwca 1920 pod wsią Grady na Polesiu został ranny po raz drugi. Do 15 maja 1921 przebywał na leczeniu. W międzyczasie, za wybitne czyny męstwa, został mianowany z dniem 31 grudnia 1920 podporucznikiem.