Cyrkuł wiązowieński () – jednostka administracyjna Cesarstwa Austrii w latach 1797/1801–1803, należąca do kraju koronnego Nowa Galicja. Powstała na części obszaru zagarniętego przez Austrię wskutek III rozbioru Polski. Siedzibą cyrkułu była początkowo Wiązowna, a następnie Stanisławów.
Historia
Cyrkuł wiązowieński z siedzibą w Wiązownie powstał między 1797 a 1802 z obszaru zniesionego cyrkułu mińskiego. Był jednym z 12 cyrkułów Nowej Galicji, podporządkowanych Gubernium Krajowemu dla Galicji Zachodniej w Krakowie. Była to najdalej na północ wysunięta jednostka administracyjna Austrii, sięgająca po Brok, na północ od Sadownego.
Na przełomie 1801 i 1802 likwidacji uległ cyrkuł radzyński, a jego zachodnią część z częścią ziemi stężyckiej włączono do cyrkułu wiązowieńskiegoMarek Mądzik, Gmina Ułęż w podziałach terytorialnych w XIX i XX wieku, Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio F, Historia 60, 313-322, 2005.