Zygmunt Płazak (ur. 14 listopada 1914 w Ząbkowicach, obecnie w granicach Dąbrowy Górniczej, zm. ?) – polski działacz partyjny i samorządowy, wojskowy, milicjant, przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Ząbkowicach (1962–1972) oraz Będzinie (1972–1974).
Życiorys Syn Piotra i Ewy z domu Urkan. Ukończył szkołę podstawową, a w 1966 Technikum Ekonomiczne w Chorzowie (specjalność ogólnoekonomiczna). Od 1931 pracował w Hucie Szkła Okiennego „Ząbkowice”. W 1936 odbył służbę wojskową w 23 Pułku Artylerii Lekkiej, następnie podjął zawodową służbę wojskową i rozpoczął naukę w szkole podoficerskiej. Wraz z macierzystą jednostką uczestniczył w kampanii wrześniowej, 19 września odniósł rany w bitwie pod Tomaszowem Lubelskim i do początku 1940 przebywał w szpitalu. Od 1942 do 1944 pracownik fizyczny w zarządzie gminy Ząbkowice (Zombkowitz).