Równocześnie, pod koniec XIX wieku, zaborca austriacki wprowadził administracyjny podział na gminy miejskie i wiejskie, których status nie pokrywał się z wykazowym charakterem miejscowości (miasta, miasteczka, wsie targowe, wsie), co umożliwiało różnorodne, często sprzeczne kombinacje. Dodatkowo, gminy miejskie podlegały czterem różnym ustawom, co jeszcze bardziej komplikowało sytuację prawną miast. Ten chaotyczny system przetrwał aż do czasów II Rzeczypospolitej i został uporządkowany dopiero wraz z reformą gminną w latach 1933–1934. Jak zauważa M. Dymitrow, pojęcia miejskości wielu miejscowości od czasów zaborów do 1934 roku „nie da się ująć (i nie powinno się ujmować) w trybie binarnym (miasto/nie-miasto). Należy rozumieć okoliczności, które czynią pojęcie miejskości problematycznym, szczególnie w odniesieniu do miast galicyjskich”. Autor podkreśla konieczność „bycia konsekwentnym w stosowaniu tego pojęcia i nie mieszania dat ustalonych na podstawie różnych znaczeń tego terminu”.