Nowy cyrkuł samborski nie przetrwał długo, bo już kolejny rok przyniósł nowe zmiany. W 1783 roku, w związku z korektą granic, do cyrkułu samborskiego z cyrkułu lwowskiego przyłączono południowe połacie z rejonami Rudek i Komarna, oraz fragment cyrkułu liskiego (Wołcze). Natomiast z cyrkułu samborskiego – na korzyść nowego cyrkułu dolińskiego – wyłączono jego wschodnie pasmo z m.in. Stryjem i Skolem. Mniejsze skrawki cyrkułu samborskiego włączono do cyrkułów: liskiego (Dobromil oraz Boberka) i przemyskiego (Krukienice)Pilleriana Edicta, 1783. Ewaryst Andrzej, hrabia Kuropatnicki w wydanej po raz pierwszy w 1786 r. „Geografii (...) Galicyi i Lodomeryi” pisał, że Obfituje ten cyrkuł: W sól warzoną, wołów mnóstwo, które pomiędzy góry na żyznych się dolinach pasą, w góry mineralne, w lasy obfite do warzenia soli, w tiutuny, w urodzajne grunta ku Lwowu, w ryby z wielkich stawów, w zwierza, w pstrągi. Droga idzie od Sambora do Lwowa i od Węgier na Wyrawę. Zniesienie cyrkułów w 1850 roku Po wydarzeniach rewolucyjnych w latach 1848–1849, które wstrząsnęły Cesarstwem Austriackim, w 1850 roku przeprowadzono istotną reformę administracyjną mającą na celu usprawnienie zarządzania na obszarze Galicji i Lodomerii. W jej ramach cyrkuł czerniowiecki, dotychczas będący częścią Galicji, został wyodrębniony jako osobny kraj koronny.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cyrkuł samborski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.