Jose Abad Santos (ur. 19 lutego 1886, zm. 2 maja 1942) – filipiński polityk i prawnik.
Życiorys Urodził się 19 lutego 1886 w San Fernando w Pampandze jako siódme z dziesięciorga dzieci Vincenta Abad Santosa oraz Toribii Basco. Pochodził z zamożnej rodziny. Dzięki uzyskanemu stypendium był w stanie w 1904 wyjechać do Stanów Zjednoczonych, w których to podjął studia prawnicze. Kształcił się początkowo na University of Illinois, później natomiast na George Washington University.
Po powrocie do kraju włączył się czynnie w życie społeczne i polityczne kraju. Przyczynił się walnie do utworzenia , prywatnej uczelni przeznaczonej dla kobiet, pierwszej tego typu placówki na całym kontynencie azjatyckim. Był pierwszym prawnikiem pochodzącym z archipelagu, który zatrudniony został przez miejscowy bank centralny. Wszedł w skład misji dyplomatycznej wysłanej do Stanów Zjednoczonych w 1919 z postulatem przyznania Filipinom niepodległości. Pracował później między innymi jako prawnik kolei manilskich. Trzykrotnie pełnił funkcję ministra sprawiedliwości. 18 czerwca 1932 został sędzią Sądu Najwyższego, od 1941 był jego prezesem.