Na tym obszarze znajduje się ponad 200 krasowych jaskiń, z których najważniejszą jest jaskinia Tabon, od której cały kompleks wziął swoją nazwę. Pochodzi ona od używanego przez miejscową ludność określenia występującego tu gatunku ptaka, (Megapodius cumingii).
Szeroko zakrojone wykopaliska archeologiczne na terenie kompleksu prowadzone były w latach 1962–1965 przez zespół archeologa dr. , ówczesnego dyrektora Wydziału Antropologii Muzeum Narodowego Filipin. W jaskini Tabon odnaleziono wówczas jedne z najstarszych dowodów kopalnych obecności Homo sapiens sapiens w Azji Południowo-Wschodniej, określane zbiorczo jako szczątki – fragment kości piszczelowej liczący ok. 47 tys. lat (± 11–10 tys. lat), prawą część żuchwy ocenianą na ok. 31 tys. lat (± 8–7 tys. lat) oraz kość czołową datowaną na ok. 16,5 tys. lat (± 2 tys. lat). W 2007 roku w na wyspie Luzon odkryto jednak starszą o 20 tys. lat kość prawego śródstopia, której wiek oszacowano na podstawie datowania metodą uranowo-torową na ok. 67 tys. lat.