Choć strajk nie przyniósł natychmiastowego spełnienia postulatów pracowników, w kolejnych latach wiele spółek kolejowych wycofało się częściowo lub całkowicie z wcześniejszych cięć wynagrodzeń i z większą ostrożnością podchodziło do dalszej presji płacowej.
Strajk przyczynił się również do wzrostu znaczenia niektórych ugrupowań politycznych, takich jak Workingmen’s Party of the United States, Partia Zwolenników Papierowego Pieniądza oraz Partia Populistyczna. Wydarzenia z 1877 doprowadziły także do wzrostu liczby członków organizacji Rycerze Pracy. Prawa pracownicze stały się istotnym tematem w debacie publicznej i politycznej zarówno dla Partii Republikańskiej, jak i Demokratycznej. W odpowiedzi na rosnące zainteresowanie problematyką pracy, Kongres utworzył w 1884 Biuro Pracy (Bureau of Labor).
Skutki ekonomiczne W czasie strajku w samym Pittsburghu zniszczono łącznie 39 budynków, 104 lokomotywy, od 46 do 66 wagonów pasażerskich oraz od 1 200 do 1 383 wagonów towarowych. Straty materialne szacowane były na od 5 do 10 milionów dolarów.
Przypisy
Kategoria:Strajki w historii Stanów Zjednoczonych Kategoria:Stany Zjednoczone w XIX wieku Kategoria:Historia kolei w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Historia ruchu robotniczego Kategoria:Strajki generalne