Bothrops pulcher – gatunek jadowitego węża z rodziny żmijowatych (Viperidae) i podrodziny grzechotnikowatych (Crotalinae).
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1862 roku Wilhelm Peters w „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”. Autor nadał wężowi nazwę Trigonocephalus pulcher. Nie podał miejsca typowego. Holotyp ZMB 3868 to samica. Nie wyróżnia się podgatunków.
Etymologia Bothrops: bothros „rów, wgłębienie”; ωψ ōps, ωπος ōpos „oko”. pulcher – – „piękny, przystojny, porządny”.
Morfologia Jest to średni, smukły, nadrzewny wąż o długości dochodzącej nawet do 990 mm. Tęczówka żółta z czarnymi plamkami, źrenice czarne pionowe. Grzbiet od zielonkawożółtego do ciemnozielonego z tendencją do ciemniejszego odcienia od strony głowy. Głowa trójkątna, szyja znacznie cieńsza niż głowa. Od oka w stronę szyi rozciąga się dobrze widoczny czarny, dosyć szeroki pasek, który kończy się w okolicach kącika warg. Uzębienie typu kanałozębnego (solenoglypha). Podobnie jak wszystkie grzechotniki, ma jamki policzkowe, niewielkie zgłębienie znajdujące się pomiędzy okiem a nozdrzem, wyposażone w receptory podczerwieni, umożliwiające mu wyczuwanie ofiary i polowanie w całkowitej ciemności.