Wiatr zaczyna opowiadać swoją historię. Deszcz chce mu przerwać. Wiatr skarży się, że przecież często pomagał deszczowi, przewracając parasole. Nagle słońce każe im zamilknąć i przejmuje głos. Wiatr ucisza się, ale deszcz protestuje, że słońce zawsze się narzuca.
Słoneczny blask zaczyna opowieść o złotym łabędziu lecącym nad morzem. Jedno z jego piór spada na statek i dotyka młodego nadzorcy towaru. Chłopak zostaje bogatym kupcem.
Łabędź leci dalej nad łąką, gdzie mały chłopiec pasie owce. Pocałowany przez łabędzia liść spada do rąk chłopca i stają się książką. Chłopiec czyta o cudach natury, języku ojczystym, wierze i wiedzy. Książka zaprowadza go do nauki. Słońce widzi jego nazwisko wśród uczonych.
Łabędź odpoczywa na leśnym jeziorze, gdzie spotyka ubogą kobietę z dzieckiem. Kobieta znajduje złote jajo, które pęka i wykluwa się z niego złoty łabędź z czterema pierścieniami. Każdemu ze swoich synów daje jeden pierścień, a słońce widzi i zapamiętuje ten cud.