Gregorio Soriano Araneta (ur. 19 kwietnia 1869, zm. 9 maja 1930) – filipiński polityk i prawnik.

Życiorys Urodził się 19 kwietnia 1869 w Molo w Iloilo. Był synem Felixa Aranety oraz Paz Soriano. Kształcił się zarówno w placówkach prywatnych jak publicznych w rodzinnym Molo, edukację kontynuował w prestiżowym manilskim Ateneum. Podjął następnie studia prawnicze na stołecznym Uniwersytecie Świętego Tomasza, które ukończył z wyróżnieniem w 1891. Pracował w kancelarii należącej do Jose Ycazy, następnie w urzędzie zajmującym się tytułami własności dla południowej części Manili, wreszcie został urzędnikiem administracji skarbowej dla audiencji manilskiej.

Po wybuchu rewolucji z 1896 włączył się w prace powstańczego rządu. Był sekretarzem Kongresu w Malolos, pełnił również funkcję ministra sprawiedliwości. Zasiadał w komitecie odpowiedzialnym za opracowanie pierwszej filipińskiej konstytucji. Cieszył się zaufaniem Amerykanów, w związku z czym jego kariera uległa jedynie przyspieszeniu po zajęciu przez nich Filipin. W 1899 wszedł w skład Sądu Najwyższego, będąc jego najmłodszym członkiem w historii. W 1901 objął funkcję zastępcy prokuratora generalnego, natomiast w 1906 został prokuratorem generalnym. W 1908 wszedł w skład Komisji Filipińskiej, pełnił też funkcję ministra sprawiedliwości i finansów.