Freccia – włoski niszczyciel typu Dardo (określanego też jako typ Frecchia) z okresu międzywojennego i II wojny światowej. Nosił znak burtowy: FR. Zbudowany w Sestri Levante we Włoszech, zwodowany w 1930 roku, wszedł do służby w marynarce włoskiej Regia Marina w 1932 roku. Walczył na Morzu Śródziemnym. Został zatopiony 8 sierpnia 1943 roku w Genui przez lotnictwo.
Wyporność standardowa okrętu wynosiła 1220 ton, a pełna około 2000 ton. Uzbrojenie stanowiły cztery armaty kalibru 120 mm w zdwojonych stanowiskach i sześć wyrzutni torped oraz małokalibrowa artyleria przeciwlotnicza i uzbrojenie przeciwpodwodne. Napęd stanowiły turbiny parowe, prędkość projektowa wynosiła 38 węzłów, lecz realna podczas wojny około 30 węzłów.
Projekt i budowa „Freccia” był jednym czterech włoskich niszczycieli typu Dardo, nazywanego w literaturze także od niego jako pierwszego zbudowanego okrętu typem Freccia. Zostały one zaprojektowane jako niszczyciele średniej wielkości, stanowiące rozwinięcie typu Turbine, dysponujące większą prędkością i zasięgiem pływania. Ich uzbrojenie stanowiły również cztery armaty kalibru 120 mm w podwójnych stanowiskach, ale nowszego modelu, o dłuższej lufie i większej donośności.