Opis ogólny thumb|„Freccia” przed 1938 rokiem Niszczyciele typu Dardo miały stalowy kadłub z podwyższonym pokładem dziobowym. Sylwetka okrętów wyróżniała się pojedynczym szerokim kominem i umieszczeniem artylerii w dwóch dwudziałowych stanowiskach na pokładzie dziobowym i nadbudówce rufowej. „Freccia” i „Saetta” różniły się od drugiej pary okrętów sierpowato wygiętą dziobnicą zamiast prostej. Wyporność pełna okrętów sięgała ok. 2200 ton. Długość całkowita „Freccia” i „Saetta” wynosiła 96 m, a na linii wodnej 94,15 m, natomiast szerokość wynosiła 9,75 m. Zanurzenie wynosiło 2,9 m przy wyporności standardowej i 4,3 m przy pełnej.
Załoga etatowo składała się początkowo ze 165 osób, w tym 6 oficerów. Podczas wojny liczebność załogi rosła do ponad 210 osób.
Okręty typu Dardo były napędzane przez dwa zespoły turbin parowych z przekładniami, zasilane przez trzy kotły wodnorurkowe o ciśnieniu roboczym 22 atmosfer, poruszające dwie trzyłopatowe śruby. Kotły i turbiny były wyprodukowane przez stocznię budującą okręt. Projektowa moc wynosiła 44 000 KM, a prędkość maksymalna 38 węzłów. Na próbach „Freccia” rozwinęła średnią moc 46 560 KM i prędkość aż 39,43 węzła, ale w stanie lekkim przy wyporności 1369 ton.