Saetta – włoski niszczyciel z okresu międzywojennego i II wojny światowej typu Dardo, znanego też jako typ Freccia. Nosił znak burtowy SA. Zbudowany w Sestri Levante we Włoszech, zwodowany w 1932 roku, wszedł do służby w marynarce włoskiej Regia Marina w tym samym roku. Walczył na Morzu Śródziemnym, intensywnie wykorzystywany podczas wojny; zatonął 3 lutego 1943 roku na minie.

Wyporność standardowa okrętu wynosiła 1220 ton, a pełna około 2000 ton. Uzbrojenie stanowiły cztery armaty kalibru 120 mm w zdwojonych stanowiskach i sześć wyrzutni torped oraz małokalibrowa artyleria przeciwlotnicza i uzbrojenie przeciwpodwodne. Napęd stanowiły turbiny parowe, prędkość projektowa wynosiła 38 węzłów, lecz realna podczas wojny około 30 węzłów.

Projekt i budowa „Saetta” należał do czterech włoskich niszczycieli typu Dardo, znanego w literaturze także jako typ Freccia. Zostały one zaprojektowane jako niszczyciele średniej wielkości, stanowiące rozwinięcie typu Turbine, dysponujące większą prędkością i zasięgiem pływania. Uzbrojenie stanowiły również cztery armaty kalibru 120 mm w podwójnych stanowiskach, ale nowszego modelu, o dłuższej lufie i większej donośności.