Malowanie Początkowo niszczyciele były malowane w części nadwodnej na kolor jasny popielatoszary, z ciemnoszarym pokładem, a część podwodna była malowana na ciemnnozielono. Na burtach w okolicy dział dziobowych i na rufie malowano na czerwono litery identyfikacyjne. Na początku wojny od lipca 1940 roku na pokłady na dziobie naniesiono biało-czerwone skośne pasy dla identyfikacji z powietrza. Na początku 1942 roku „Saetta” otrzymała kontrastowy geometryczny kamuflaż, z plam ciemnoszarych i popielatoszarych z prostymi rozgraniczeniami, z zakończeniami kadłuba w kolorze brudnobiałym, przy czym ciemne plamy na tym okręcie miały ostre trójkątne lub wielokątne kształty. Zachowano przy tym kontrastowe litery burtowe.

Służba Okres międzywojenny thumb|„Strale”, „Dardo” i „Saetta” przed 1938 rokiem „Saetta” została wcielona do służby w Regia Marina 10 maja 1932 roku jako ostatni niszczyciel tego typu. Razem z innymi okrętami tego typu została przydzielona do 7. dywizjonu niszczycieli (squadriglia)VII Squadriglia cacciatorpediniere. Podczas hiszpańskiej wojny domowej okręt pełnił służbę na wodach Hiszpanii, biorąc udział w „patrolach neutralności”, a faktycznie wspierając nacjonalistów.