Cyk (kurp. Cyk) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Czarnia. Leży na Równinie Kurpiowskiej nad Trybówką (znana wcześniej jako Tryp, Tryb, Trypówka), dopływem rzeki Omulew, w otoczeniu dużych kompleksów leśnych.
Historia Nazwa wsi to nazwa osobowa od czasownika cykać, czyli sączyć. Ludwik Krzywicki uważał, że może pochodzić od wygasłego rodu Cyków.
Wieś leżała w starostwie ostrołęckim, w ziemi łomżyńskiej w województwie mazowieckim. Nie notowano jej w lustracji dóbr królewskich z 1660–1661. Natomiast w lustracji dóbr królewskich z 1789 zapisano, że leżała na bagnistych i niskich gruntach, gdzie rosły jodły i olchy. Większość gruntów we wsi była nieużytkami. Część ziemi była podbierana przez mieszkańców Prus, ponieważ wieś znajdowała się w bliskiej odległości od granicy państwa. Mieszkało tu 10 gospodarzy, którzy płacili czynsz staroście ostrołęckiemu w wysokości 222 złp. rocznie. Wysokość opłaty propinacyjnej wynosiła 40 złp..
Od końca XVIII wieku w Puszczy Zielonej kopano bursztyn. Od 1811 prowadzono próby wydobycia surowca na terenie od Bandyś do wsi Czarnia i Zawady, potem przesunięto się w okolice wsi Świdwiborek, Pełty i Cyk, gdzie znaleziono obfite złoża bursztynu. Kopalnię bursztynu w Cyku notowano w 1838.