Znany był szeroko ze swego zamiłowania do uprawy ziemi. Podróż do Europy zwróciła jego uwagę na rozmaite nowoczesne rozwiązania techniczne zwiększające wydajność produkcji rolnej. Chętnie eksperymentował wykorzystując na swoich gruntach różnego rodzaju maszyny i urządzenia. Jego swoista kreatywność wzbudziła podejrzenia władz kolonialnych. Krótko po wybuchu rewolucji filipińskiej, bo już w styczniu 1897 został aresztowany. Wysłano go początkowo do Concordii, zmieniając mu potem miejsce pobytu. Na wolność wyszedł w październiku 1897.
Odegrał istotną rolę w wydarzeniach rewolucyjnych w Negros z listopada 1898. W utworzonym wówczas lokalnym rządzie pod kierownictwem generała Aniceto Lacsona objął funkcję ministra wojny. Po przybyciu oddziałów amerykańskich do Iloilo zalecał im podporządkowanie się temu właśnie rządowi. Po zakończeniu działań wojennych ponownie zajął się rolnictwem. Na wystawie w Saint Louis prezentował różne odmiany ryżu oraz kakao pochodzące między innymi z Negros. Stale wspierał modernizację krajowego rolnictwa.
Doczekał się łącznie 25 dzieci pochodzących ze związków z czterema różnymi kobietami. Zmarł 3 października 1924.
Przypisy
Kategoria:Filipińscy politycy Kategoria:Rolnicy Kategoria:Urodzeni w 1852 Kategoria:Zmarli w 1924