W skład wyposażenia ponadto wchodziła aparatura do stawiania parowej zasłony dymnej montowana w kominie oraz generatory chemiczne zasłony dymnej na rufie.
Malowanie Początkowo niszczyciele były malowane w części nadwodnej na kolor jasny popielatoszary, z ciemnym ołowianoszarym pokładem, a część podwodna była malowana na ciemnnozielono. Na burtach w okolicy dział dziobowych i na rufie malowano na czerwono litery identyfikacyjne. Na początku wojny od lipca 1940 roku na pokłady na dziobie naniesiono skośne biało-czerwone pasy dla identyfikacji z powietrza. „Fulmine” nie otrzymał przed swoją utratą kamuflażu, wprowadzanego na włoskich okrętach dopiero od końca 1941 roku.
Służba Okres międzywojenny thumb|„Fulmine” (w głębi) i „Saetta” (typu Dardo), 1938 rok „Fulmine” został wcielony do służby w Regia Marina 14 września 1932 roku. Razem z innymi okrętami tego typu był przydzielony do 8. dywizjonu (squadriglia) niszczycieliWł. VIII Squadriglia cacciatorpediniere. Podczas hiszpańskiej wojny domowej pełnił służbę na wodach Hiszpanii, biorąc udział w „patrolach neutralności”, a faktycznie wspierając nacjonalistów. Patrolował tam zwłaszcza w ramach blokady morskiej w związku z podjęciem ofensywnych działań przez Włochów przeciw żegludze republikańskiej w Cieśninie Sycylijskiej latem 1937 roku.