Cyrkuł brzeżański () – jednostka administracyjna Cesarstwa Austrii w Królestwie Galicji i Lodomerii w latach 1783–1850 i 1854–1865, na ziemiach polskich zagarniętych przez Austrię podczas I rozbioru w ramach reformy administracyjnej w Galicji.

Historia mały|Projekt nowego podziału Galicji na cyrkuły (1780)

Cyrkuł brzeżański powstał na mocy patentu z 25 listopada 1783, który był korektą wprowadzonej rok wcześniej reformy administracyjnej w Galicji, zwiększającej liczby cyrkułów z sześciu do osiemnastuGubernjalne Normalia, 1780, nr. 5476. Patent zaznaczał, że praktyka urzędowania i wygodniejsze położenie skłoniły rząd do zmian niektórych siedzib urzędów cyrkularnych, a co za tym idzie – granic cyrkułówBarwiński, Eugeniusz (1935). Pierwsze podziały administracyjne Galicji. Ziemia Czerwieńska 1935, z. 1, s. 57-65. Cyrkuł brzeżański utworzono z centralnej części cyrkułu złoczowskiego, po przeniesieniu jego siedziby ze Złoczowa do Brzeżan. Równocześnie północne części tego cyrkułu z m.in. Złoczowem, Buskiem, Pomorzanami i Glinianami przeniesiono do cyrkułu brodzkiego, a jego wschodnie rozległe połacie przy granicy z Rosją (z m.in. Trembowlą, Strusowem, Mikulińcami, Skałatem, Grzymałowem, Toustem i Tarnorudą) włączono do nowego cyrkułu tarnopolskiego.