Bothrops punctatus – gatunek jadowitego węża z rodziny żmijowatych (Viperidae) i podrodziny grzechotników (Crotalinae).
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1896 roku kolumbijski herpetolog Evaristo García w książce Los Ofidios Venenosos del Cauca. Métodos empíricos y racionales empleados contra los accidentes producidos por la mordedura de esos reptiles. Autor nadał wężowi nazwę Lachesis punctatus. Jako miejsce typowe podał Las Montañas de Dagua w Valle del Cauca w Kolumbii. Do opisu dołączona była tablica barwna. Holotyp nie został zlokalizowany. Nie wyróżnia się podgatunków.
Etymologia Bothrops: bothros „rów, wgłębienie”; ωψ ōps, ωπος ōpos „oko”. punctatus – – „nakrapiany, w kropki”.
Morfologia Jest to duży, smukły, nadrzewny wąż o długości dochodzącej nawet do 1300 mm. Tęczówka od brązowej do żółtej z ciemnymi siateczkami, stająca się jaśniejsza wzdłuż obwodu, źrenice czarne, pionowe. Grzbiet od jasnobrązowego do zielonkawobrązowego lub oliwkowego, zazwyczaj z 16–22 parami ciemniejszych, brązowych lub ciemnobrązowych plam o kształcie kwadratowym lub romboidalnym, które często zlewają się ze sobą na linii kręgosłupa, tworząc rodzaj poprzecznych pasów lub nieregularnych kształtów. Plamy te mają często jaśniejsze obrzeża.