Jaja składane są w zagłębieniach wyrzeźbionych w korze przez samice za pomocą swoich żuwaczek. Po około dwóch tygodniach tkanka kory obok nacięcia zaczyna się regenerować, tworząc wokół jaj coś w rodzaju komory. Po wykluciu się larwa początkowo żeruje w górnej części łyka, by z czasem wydrążyć tunel aż do rdzenia. Trociny i odchody wyrzucane są na zewnątrz przez otwór wejściowy do drewna, jak również przez dodatkowe otwory wentylacyjneOberea (Oberea) oculata (Linnaeus, 1758) [online], Baza BioMap [dostęp 2025-07-08]. Wydrążony tunel mierzy najczęściej do 12 cm długości. Cykl larwalny trwa najczęściej dwa lata. Do przepoczwarzenia dochodzi wewnątrz wyżłobionej przez larwę w drewnie komory. Pędy zasiedlone przez larwy dłużynek po roku lub dwóch latach usychają, dlatego chrząszcz bywa uznawany za szkodnika plantacji wikliny.
Występowanie Dłużynka dwukropkowa rozpowszechniona jest w całej Europie i uznawana jest tam za gatunek pospolity, jednak wydaje się być rzadsza na południu kontynentuOberea oculata [online], iNaturalist [dostęp 2025-07-08]. W Azji wykazywana z północy Kazachstanu i Chin, a także z Korei.
W Polsce występuje na całym obszarze kraju, z wyjątkiem wyższych partii górskich.
Przypisy
Kategoria:Zgrzypikowe Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza