Jednak już kolejny rok przyniósł znaczne zmiany. W patencie z 25 listopada 1783 zaznaczono, że praktyka urzędowania i wygodniejsze położenie skłoniły rząd do zmian niektórych siedzib urzędów cyrkularnych, a co za tym idzie – granic cyrkułów. Powstał wtedy nowy cyrkuł doliński z siedzibą w Dolinie, który utworzono m.in. z zachodniej części cyrkułu mariampolskiego (z m.in. Bolechowem, Rudą, Sokołowem, Wojniłowem, Żurawnem i Żydaczowem)W jego skład weszły także: zachodnia część cyrkułu stanisławowskiego (z m.in. Doliną, Kałuszem i Rożniatowem), wschodnia część cyrkułu samborskiego (z m.in. Stryjem i Skolem) oraz południowe fragmenty cyrkułów: lwowskiego (z Mikołajowem i Rozdołem) i zniesionego złoczowskiego (z Bukaczowcami).. Tym samym wschodnią część cyrkułu mariampolskiego (z m.in. Mariampolem, Baryszem, Haliczem, Jezupolem, Monasterzyskami i Uściem Zielonym) zintegrowano z cyrkułem stanisławowskim, natomiast jego północne połacie z Podhajcami, Zawałowem, Konkolnikami i Bołszowcami włączono do nowego cyrkułu brzeżańskiego. Wreszcie najdalej na wschód wysunięte pasmo z Buczaczem i Potokiem weszło w skład cyrkułu zaleszczyckiego. Oznaczało to zarazem zniesienie cyrkułu mariampolskiegoPilleriana Edicta, 1783.

Przypisy