mały|Starożytna wioska rzemieślników w Deir el-Medina (marzec 2016) Strajk w Deir el-Medina – pierwszy znany w historii udokumentowany strajk pracowniczy, który miał miejsce w starożytnym Egipcie około 1159 p.n.e., za panowania faraona Ramzesa III. Protest przeprowadzili rzemieślnicy i robotnicy zatrudnieni przy budowie królewskich grobowców w Dolinie Królów. Wydarzenia te stanowią przełomowy moment w historii starożytnego Egiptu i są często interpretowane jako symboliczne naruszenie zasady ma’at – centralnej idei egipskiego porządku kosmicznego i społecznego.
Tło historyczne W czasie panowania Ramzesa III (1186–1155 p.n.e.) Egipt zmagał się z poważnymi problemami wewnętrznymi i zewnętrznymi. Choć faraon odniósł militarne zwycięstwo nad tzw. Ludami Morza (ok. 1178 p.n.e.), kraj poniósł duże straty ludnościowe i gospodarcze. Spadła produkcja rolna, osłabł handel międzynarodowy, a system administracyjny zaczął być dotknięty korupcją i niewydolnością.
Mimo prób odbudowy państwa – w tym renowacji świątyń i reorganizacji administracji – sytuacja ekonomiczna pogarszała się. Szczególnie dotkliwy był spadek dostępności zboża, podstawy egipskiej gospodarki i systemu wynagrodzeń.