Do 13 grudnia Nankin całkowicie wpadł w ręce Japończyków.
Po zdobyciu miasta japońskie siły dokonały masakry chińskich jeńców wojennych i cywilów, dopuszczając się masowych morderstw, aktów grabieży, tortur i gwałtów. Chociaż porażające zwycięstwo było gremialne fetowanie w Japonii i dodało odwagi japońskim żołnierzom, to późniejsza masakra zszargała opinię Japończyków w społeczności międzynarodowej. Wbrew oczekiwaniom Matsui, Chiny się nie poddały, a II wojna chińsko-japońska trwała przez kolejne osiem lat, aż do ostatecznej klęski Japonii w 1945 roku.
Tło Decyzja Japończyków o zdobyciu Nankinu Konflikt, który stał się znany jako II wojna chińsko-japońska, rozpoczął się 7 lipca 1937 roku potyczką na moście Marco Polo, która szybko przerodziła się w wojnę na pełną skalę pomiędzy armiami Chin i Japonii. Chiny chciały jednak uniknąć decydującej konfrontacji na północy, więc zamiast tego otworzyły drugi front, atakując japońskie jednostki stacjonujące już wcześniej w strefie koncesyjnej w Szanghaju w środkowych Chinach. Japończycy odpowiedzieli, wysyłając Szanghajską Armię Ekspedycyjną dowodzoną przez generała Iwane Matsui, aby wyprzeć chińskie wojska z Szanghaju.