Czang Kaj-szek napotkał silny opór ze strony swoich oficerów, w tym szefa sztabu Komisji Spraw Wojskowych He Yingqina, zastępcy szefa sztabu Bai Chongxi, szefa 5 Strefy Wojennej Li Zongrena i jego niemieckiego doradcy Alexandra von Falkenhausena. Argumentowali oni, że chińska armia potrzebuje więcej czasu, aby odzyskać siły po stratach poniesionych w Szanghaju i wskazali, że Nankin jest topograficznie bardzo trudny do obrony. Łagodnie opadający teren przed miastem ułatwiał atakującym natarcie, podczas gdy rzeka Jangcy za Nankinem mogła odciąć obrońcom drogę odwrotu.
thumb|Chiński generał Tang Shengzhi Czang stawał się jednak coraz bardziej pobudzony w trakcie bitwy o Szanghaj, a nawet gniewnie oświadczył, że sam zostanie w Nankinie i osobiście będzie dowodzić jego obroną. Jednak gdy uznał już, że jest odosobniony w swoich poglądach, generał Tang Shengzhi, ambitny starszy członek Komisji Spraw Wojskowych, zabrał głos w obronie stanowiska Czang Kaj-szeka, chociaż relacje różnią się co do tego, czy Tang głośno rzucił się na pomoc Czangowi, czy zrobił to niechętnie. Wykorzystując okazję daną mu przez Tanga, Czang Kaj-szek odpowiedział, organizując 20 listopada Siły Garnizonowe Nankinu i oficjalnie mianując Tanga ich dowódcą 25 listopada.