kaplica w Kijowie), 17 dzwonnic, 116 ikonostasów, 30 ogrodzeń kościelnych, 2873 kioty i 54 ryzy, 152 krzyże ołtarzowe i krzyże przenośne, 434 chorągwie, 685 dzwonów, 324 lampy, 107 cerkiewnych szkół parafialnych, kilka przytułków i schronisk.
Na cześć „cudownego ocalenia rodziny królewskiej 17 października 1888 r.” Cerkiew prawosławna ustanowiła święto kościelne, w całej Rosji odprawiono nabożeństwa dziękczynne, odbyły się uroczyste demonstracje, parady i przeglądy wojsk, wydano bankiety i koncerty, a także zorganizowano liczne imprezy charytatywne.
Na współczesnych ziemiach polskich pod zaborem rosyjskim obchodzono dzień Cudownego Ocalenia Rodziny Cesarskiej wzniesiono – często z inicjatywy lokalnej administracji rosyjskiej – m.in. pomniki w Zaczerlanach i w Augustowie oraz cerkiew w Lubartowie. Także w wielu parafiach katolickich, w tym na terenie Królestwa Polskiego, mimo znanego antypolonizmu cara, również odprawiano dziękczynne msze, a także fundowano kapliczki, pamiątkowe tablice na kościołach, krzyże i figury (kapliczka w Przedborzu, statuy przed klasztorem i sanktuarium św. Anny w Smardzewicach i w Bodzentynie), choć niekiedy miało to charakter koniunkturalny, jak w przypadku posągu Matki Boskiej Łaskawej przed kościołem Wniebowzięcia NMP w Ostrowi Mazowieckiej.