W 1861 doszło wreszcie do odbudowy kościoła, na koszt kościoła w Pręgowie, który potem tak długo procesował o zwrot pieniędzy, aż wygrał. W 1867 rozróżniano Czapielsk Szlachecki (Czapielken Adelig) – z kościołem i dworemm mający 626 ha gruntów i Czapielsk Królewski (Czapielken Koniglich) – z 99 ha. Pierwszy miał 315 mieszkańców, drugi 91, razem 406. W 1903 właścicielką Czapielska Szlacheckiego – wraz z Helenowem i Nowym Dworem – była Berta Roggatz. W 1912 wieś należała do Jakuba Zoellnera. W 2 lata później przeszła na własność fiskusa (skarbu państwa).
Tak pisał w wydanym w 1914 przewodniku Richard Hardwig, wspomagany przez znakomitego popularyzatora historii Walthera Domansky'ego:"Między wybudowaniami Luzinowa i Wielkim Czapielskiem zaleca się łączącą je krótszą prostą drogę. Obejszyj się przy tym pięknie położoną kościelną wieś Wielki Czapielsk, która od 1617 była w posiadaniu klasztoru jezuitów w Starych Szkotach. W kościele wisi cenny obraz Świętej Rodziny gdańskiego malarza Adolfa Boya."
Po I wojnie światowej Czapielsk stał się miejscowością nadgraniczną (po stronie Wolnego Miasta Gdańska). W 1923 Czapielsk Szlachecki liczył 33 gospodarstwa i 192 mieszkańców, Czapielsk Królewski 13 gospodarstw i 62 mieszkańców.