Wrotycz baldachogroniasty, wrotycz podbaldachowy (Tanacetum corymbosum (L.) Sch.Bip.) – gatunek roślin z rodziny astrowatych. Występuje w południowej, środkowej i wschodniej Europie, w zachodniej Azji (po zachodnie Himalaje, Kazachstan i zachodnią Syberię) oraz w północno-zachodniej Afryce. Obecny jest jako gatunek introdukowany w krajach skandynawskich. W Polsce rośnie w Karpatach (subsp. subcorymbosum) oraz na Wyżynie Lubelskiej, Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, w dolnośląskim i opolskim (subsp. corymbosum).
Morfologia thumb|left|Liść thumb|left|Okrywa kwiatostanu Pokrój Kłącze sękate i rozgałęzione, z którego wyrasta jeden lub kilka prosto wzniesionych pędów. Łodygi do 5 mm średnicy, żeberkowane, w dole czerwono nabiegłe, w górze rozgałęziające się (bardzo rzadko nierozgałęzione i zakończone pojedynczym koszyczkiem), osiągające od 25 do 150 cm wysokości. Rośliny pokryte rzadkimi, przylegającymi, pojedynczymi i dwudzielnymi włoskami. Liście Dolne ogonkowe, górne siedzące, o długości do 15, rzadziej 20 cm, i szerokości do 7 cm. Podługowate do lancetowatych, pojedynczo lub podwójnie pierzastosieczne. Odcinki do 4 cm długości, pierzastodzielne, z łatkami i ząbkami od lancetowatych do jajowatych, piłkowanymi lub całobrzegimi.