Bylica nadmorska (Artemisia maritima L.) – gatunek roślin z rodziny astrowatych. Rośnie głównie wzdłuż wybrzeży w zachodniej i północno-zachodniej Europie od Francji i Wysp Brytyjskich poprzez wybrzeża Morza Północnego i Bałtyckiego po północną Rosję. W Polsce gatunek stwierdzony został tylko jako przejściowo zawleczony w Westerplatte (stąd we florze Polski ma status efemerofitu). Może zostać jednak odnaleziony ponieważ występuje blisko granic – na Rugii, Bornholmie i w krajach bałtyckich.

Morfologia thumb|left|200px|Kwiatostan Pokrój Biało lub szaro, filcowato owłosiona roślina zielna z drewniejącą nasadą pędu, z prostym korzeniem i długimi rozłogami. Łodyg kilka lub kilkanaście, prosto wznoszących się i osiągających od 20 do 40, rzadziej do 70 cm wysokości. Łodygi w górze rozgałęziają się. Liście Dolne liście długoogonkowe, wyższe krótkoogonkowe lub siedzące. Blaszki długości 2–3 cm, rzadziej do 5 cm, w ogólnym zarysie jajowate, dwu- i trzykrotnie pierzastosieczne, z odcinkami równowąskimi, tępo zakończonymi lub nieco zaostrzonymi. Najwyższe liście siedzące i równowąskie. Kwiaty Zebrane w silnie wydłużone, jajowate koszyczki tworzące rozpierzchły, wiechowaty kwiatostan złożony. Koszyczki osiągają 2,5 do 4 mm długości. Okrywę koszyczka tworzą listki wyrastające w 3–6 szeregach.