Opanował w stopniu biegłym sześć języków: niemiecki, grecki, łaciński, hebrajski, francuski i angielski.
Po zakończeniu I wojny światowej w odradzającym się państwie polskim brał aktywny udział w organizacji polskiego szkolnictwa na Pomorzu. Kilka miesięcy nauczał w gimnazjum w Inowrocławiu.
Od 1 maja 1920 do wybuchu II wojny światowej był dyrektorem gimnazjum w Brodnicy. 10 kwietnia 1940 został aresztowany przez Niemców i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen-Oranienburg. Tam został zamordowany 31 lipca 1940 rokuNasi poprzednicy. Klemens Malicki [w: Z ławy szkolnej: Kwartalnik młodzieży szkolnej I Liceum Ogólnokształcącego im. Filomatów Ziemi Michałowskiej R. 1978, Nr. 2(11), s. 2].
W 1933 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi„Krzyże Zasługi” na piersiach obywateli Pomorza. Uroczysta dekoracja w auli wojewódzkiej w Toruniu[w: Dzień Bydgoski, 1933, R.4, nr 236].
Rodzina Jego syn Stefan Alfons Malicki był osobą o rozległych zainteresowaniach – był m.in. sędzią grodzkim w Poznaniu, komandosem, spadochroniarzem oraz artystą malarzem. Podczas II wojny światowej pracował w polskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych w Wielkiej Brytanii. W 1951 roku wyemigrował do Kanady.