Chłopiec może mieć kilkanaście lat, jest lekko zwrócony w lewą stronę, patrzy przed siebie (w toku prac artysta zmienił ułożenie prawej ręki chłopca, która była pierwotnie skierowana w dół). Otoczenie chłopca jest rozświetlone i migotliwe, otacza go ściernisko, a za nim są łąka i drzewa.
Obraz wpisuje się w nurt eksperymentów Gierymskiego ze stosowaniem koloru i światła (zauważalny brak chiaroscuro), dzieło łączy w sobie cechy realizmu z elementami impresjonizmu, przypomina malarstwo Claude’a Moneta i jego cykl obrazów . Postać jest namalowana realistycznie, natomiast tło zostało wykonane z zastosowaniem technik impresjonistycznych. Pozostałości akademizmu są zauważalne w detalach, takich jak laserunkowe wykończenie postaci, czy przestrzeń obrazowa zbudowana na zasadzie kontrastu. Możliwe, że płótno było malowane z początku alla prima (nie wykazano obecności rysunku w bliskiej podczerwieni, co go jednak nie wyklucza całkowicie).