W chwili ataku w budynku przebywał zmobilizowany personel przydzielony do 44. i 45. pułku 2 Gwardyjskiej Armii Ogólnowojskowej z siedzibą w Samarze. Według rosyjskiego kanału CzWK-OGPU na miejscu stacjonował również 1444 pułk strzelców zmotoryzowanych (wojsk terytorialnych) Centralnego Okręgu Wojskowego, a wśród ofiar byli zarówno zmobilizowani, jak i zawodowi wojskowi, w tym z Federalnej Służby Wojsk Gwardii Narodowej Rosji (Rosgwardii) i z SOBR.
Część wyższej kadry dowódczej, w tym dowódca pułku, pułkownik Jenikiejew, który przed mobilizacją pracował w Ministerstwie Transportu i Dróg Obwodu Samarskiego, nie była obecna na miejscu w chwili ataku. Skutki 1 stycznia Zarząd Łączności Strategicznej Sił Zbrojnych Ukrainy poinformował, że w wyniku ataku zginęło 400 osób, a 300 zostało rannych. Dzień po ataku rosyjscy korespondenci wojenni informowali o „setkach” ofiar, jednak dokładna liczba ofiar nie była znana, ponieważ wciąż trwało usuwanie gruzów.