Cmentarz parafialny w Rokitnie lub też cmentarz w Rokitnie – cmentarz rzymskokatolicki znajdujący się we wsi Rokitno w gminie Błonie, w powiecie warszawskim zachodnim, w województwie mazowieckim.
Historia Powstał w 1852 roku (wcześniej miejscowych wiernych, chowano przy kościele Św. Wojciecha, jak i Św. Jakuba, a fundatorów i dobrodziejów w kryptach pod kościołem).
W pierwszym okresie istnienia cmentarz, pochowano na nim między innymi duchownych ks. Januarego Dzięciołowskiego (zm. 1860) i ks. Antoniego Grzywaczewskiego (zm. 1861), których ziemne groby nie zachowały się jednak do czasów współczesnych i ich lokalizacja, nie była już znana pod koniec XIX wieku.
Na cmentarzu pochowano także długoletniego urzędnika Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, Ignacego Dąbrowskiego (1806–1878), który był właścicielem dóbr Rokitno, Henryka Grabowskiego (1873–1933), właściciela majątku Biskupice, Władysława Rawicz-Rojka (1875–1938), kierownika oddziału Zachodniej Komisji Wykonawczej Centralnego Komitetu Obywatelskiego w Czernihowie w 1915 roku oraz Bratysława Znajewskiego (1837–1901), telegrafiste na stacji Grodzisk (Mazowiecki), który za niedoniesienie władzom o przejeździe powstańców w 1863 roku, został skazany na zesłanie w głąb Cesarstwa. Na cmentarzu spoczywają również we wspólnym grobie, miejscowi proboszczowie ks.