– długotrwała bitwa, a właściwie kampania II wojny chińsko-japońskiej. Walki toczyły się na rozległych obszarach prowincji Anhui, Henan, Jiangxi, Zhejiang i Hubei przez okres czterech i pół miesiąca. Była to największa, najdłuższa i najkrwawsza bitwa w całej wojnie. Ponad milion żołnierzy Narodowej Armii Rewolucyjnej z 5. i 10 Strefy Wojennej pod bezpośrednim dowództwem Czang Kaj-szeka broniło miasta Wuhan przed Cesarskiej Armii Japońskiej dowodzoną przez Shunroku Hatę. Siły chińskie były również wspierane przez , grupę pilotów-ochotników z radzieckich Wojskowych Sił Powietrznych.
Bitwa zakończyła się zdobyciem Wuhanu przez siły japońskie, jednak pociągnęła za sobą ciężkie straty po obydwu stronach. Choć Chińczycy stracili blisko milion ludzi, żołnierzy i cywilów, to również Japończycy ponieśli największe straty od początku wojny, wskutek czego postanowili skierować swoją uwagę na północ. Zakończenie bitwy o Wuhan oznaczało początek strategicznego impasu w wojnie chińsko-japońskiej, która odtąd przerodziła się w serię lokalnych zmagań na niewielką skalę aż do rozpoczęcia operacji Ichi-gō wiosną 1944 roku.