Siły te zostały wzmocnione o 120 okrętów 3 Floty Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii pod dowództwem Koshirō Oikawy, ponad 500 samolotów sił powietrznych armii japońskiej oraz pięć dywizji z Armii Obszaru Centralnych Chin, które miały chronić zajęte obszary w Szanghaju, Pekinie, Hangzhou i innych ważnych miastach, by osłaniać tyły głównych sił japońskich i pozwolić im dokończyć przygotowania do bitwy.

Preludium thumb|Chińskie wojska przeprawiające się przez Żółtą Rzekę w czerwcu 1938 roku. Tereny leżące nad rzeką zostały celowo zalane przez siły chińskie, aby zyskać czas na obronę Wuhanu thumb|Japońskie tankietki i oddziały saperskie zbliżają się do Wuhanu Bitwa o Wuhan została poprzedzona japońskim atakiem powietrznym 18 lutego 1938 roku, znanym jako „bitwa powietrzna 2.18”, który zakończył się jego odparciem przez siły chińskie. 24 marca parlament Japonii uchwalił Ustawę o mobilizacji narodowej, która zezwalała na nieograniczone finansowanie wojny. Wprowadzone w ramach tej ustawy Rozporządzenie o poborze do służby narodowej zezwalało również na pobór cywilów do sił zbrojnych. 29 kwietnia japońskie siły powietrzne przeprowadziły duże naloty na Wuhan, aby uczcić urodziny cesarza Shōwy. Chińczycy, dysponując wcześniejszymi informacjami wywiadowczymi, byli dobrze przygotowani.