Kolegiata św. Piotra (nid. Collegiale Sint-Pieterskerk) – gotycka świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w belgijskim mieście Leuven.

W 1999 roku świątynię wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako część punktu Miejskie wieże strażnicze we Flandrii, Walonii i północnej Francji.

Historia Badania archeologiczne wskazują, iż kościół w tym miejscu znajdował się już na początku XI wieku. Jego fundatorem był prawdopodobnie hrabia . W 1015 hrabia powołał piętnastu kanoników, a w 1054 świątynia uzyskała godność kolegiaty. Świątynia była wówczas ważnym obiektem w administracji miejskiej, siedmiu radnych miejskich powoływano spośród tzw. Petermannen zamieszkujacych najbliższe okolice świątyni. Od 1253 siedzibą rady miasta był budynek znajdujący się na przykościelnym cmentarzu, który pełnił tę funkcję do najpóźniej 1345 roku (miejscem obrad były następnie domy patrycjuszy, a od 1439 siedzibą był znajdujący się przy kościele późnogotycki ). W romańskim westwerku ulokowano z kolei archiwum miejskie, co uzasadnia skalę projektu późniejszej, gotyckiej fasady. Prestiż kościoła i kapituły wzrósł po powołaniu Katolickiego Uniwersytetu Lowańskiego, kanonicy byli często jego wykładowcami, a prepozyt pełnił funkcję kanclerza uczelni.