W 1988 r. ukończył w Warszawie Wieczorowy Uniwersytet Marksizmu-Leninizmu dla kadry kierowniczej WP. Od 10 maja 1988 r. objął funkcję p.o. zastępcy szefa Zarządu I WSW w Warszawie, po czym został wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa Zarządu I WSW w Warszawie, którym był do 16 grudnia 1988 r. Na tym stanowisku był m.in. odpowiedzialnym współpracując ze SB za kontrwywiadowczą ochronę prac naukowo-badawczych i supertechniki w zakresie wyjazdów pracowników naukowych do krajów kapitalistycznych. 12 stycznia 1990 r. został wyznaczony na stanowisko szefa Zarządu I WSW w Warszawie, którym był do 31 lipca 1990 r. Kierował I Zarządem zajmującym się kontrwywiadem wojskowym, odpowiadał za ochronę centralnych instytucji Ministerstwa Obrony Narodowej, a także m.in. Sztabu Generalnego WP. Po zlikwidowaniu WSW został przeniesiony do wykazu przejściowego etatu Zarządu II Sztabu Generalnego WP pełniąc służbę w powstałych Wojskowych Służbach Informacyjnych. W październiku 1991 r. w wieku 48 lat i po 29 latach służby odszedł z wojska w randze pułkownika z powodu, jak donosiły media, rozpoczęcia prac tzw. komisji Okrzesika – sejmowej podkomisji ds. zbadania działalności byłej Wojskowej Służby Wewnętrznej, której raport wykazał nieprawidłowości i przestępstwa, mające miejsce w WSW.