Niemiecki szturm na Warszawę i upadek ośrodka oporu 25 września miał miejsce najsilniejszy od momentu rozpoczęcia wojny nalot Luftwaffe na Warszawę. Jednocześnie Niemcy rozpoczęli działania naziemne, usiłując zlikwidować wysuniętą linię polskiej obrony i wywalczyć dogodniejsze pozycje wyjściowe do szturmu generalnego. Tego dnia od godziny 8:00 pozycje III/26 pp były bombardowane z powietrza. O poranku do natarcia przystąpiła grupa szturmowa z 73 pp, wchodzącego w skład dolnosaksońskiej 19 DP. Niemcom udało się wedrzeć w polskie pozycje, lecz mjr. Decowski osobiście poprowadził odwodową kompanię do kontrataku, wypierając ich z dużymi stratami na pozycje wyjściowe. W walce poległ m.in. dowódca niemieckiej grupy szturmowej. Przez resztę dnia polski ośrodek oporu był intensywnie ostrzeliwany przez niemiecką artylerię i atakowany przez lotnictwo. Płk Porwit, chcąc odciążyć III/26 pp, rozkazał artylerii odcinka „Warszawa-Zachód” ostrzelać niemieckie stanowiska znajdujące się przed osiedlem. Ze względu na niedobory amunicji ostrzał ten nie mógł jednak przynieść zakładanych rezultatów.