Wariacja 14. Tempo Grave e maestoso, metrum 4/4, powrót do tonacji C-dur. Zgodnie z oznaczeniem tempa powolna i majestatyczna, jednak z dynamicznymi przejściami. Oparta na dominantach septymowych.
Wariacja 15. Tempo Presto scherzando, metrum 2/4. Krótka kompozycja w presto, z zestawieniem rozbawienia ze srogością.
Wariacja 16. Tempo Allegro, metrum 4/4. Tryl złożony z wysokich tonów tworzy melodię, linia basu została zbudowana z szesnastek w oktawach.
Wariacja 17. Bez oznaczenia tempa. Metrum 4/4. Podobnie jak poprzednia, jest radośnie wirtuozowska, z trylami, synkopami, zakończona fermatą.
Wariacja 18. Tempo Poco moderato, metrum 3/4. Rytm harmoniczny wydaje się nieuchwytny.
Wariacja 19. Tempo Presto, metrum 3/4. Energetyczna, wyraźnie zrytmizowana. Dużo w niej „echa” oraz imitacji pomiędzy głosami.
Wariacja 20. Tempo Andante, metrum 6/4. Spokojna, umieszczona pomiędzy dwoma szybkimi wariacjami, wręcz miękka i modlitewna. Jeden z najbardziej enigmatycznych fragmentów w pianistyce Beethovena pod względem nastroju, jest jak oko cyklonu pośród innych wariacji (porównanie Michelle Oliver).
Wariacja 21. Tempo Allegro con brio, metrum 4/4. Rozpoczyna się głośnymi trylami, w takcie 5. metrum zmienia się na 3/4.