Od 24 listopada 1918 walczył w szeregach 40 pułku piechoty na wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami. Dowodził 3 kompanią I batalionu. Wyróżnił się 19 i 21 lutego 1920 w atakach na Nowokonstantynów oraz 23 lutego 1920 w obronie wsi Kudynka. 13 marca 1920 dowódca pułku, major Alojzy Łukawski sporządził „wniosek na odznaczenie orderem «Virtuti Militari»”, który został poparty przez dowódcę brygady, pułkownika Pawła Szymańskiego, dowódcę dywizji, generała podporucznika Władysława Jędrzejewskiego i dowódcę frontu, generała porucznika Wacława Iwaszkiewicza. 3 sierpnia 1920 został ranny pod Podhorcami i pięć miesięcy leczył się w szpitalu. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.