W Belgii zbudowano zaś 16 trałowców rzecznych typu Herstal, przeznaczonych przede wszystkim do ochrony żeglugi na Skaldzie. W 1966 roku jeszcze nabyto od Norwegii dwa dalsze trałowce typu Agile.
Dopiero w latach 70. Belgia przystąpiła do pozyskania nowoczesnych okrętów eskortowych, budując cztery fregaty rakietowe własnego projektu typu Wielingen, które weszły do służby w 1978 roku. W ramach modernizacji sił przeciwminowych Belgia w latach 70. przebudowała sześć trałowców typu Agile na niszczyciele min, po czym zbudowała w drugiej połowie lat 80. dziesięć nowoczesnych niszczycieli min w ramach międzynarodowego programu Tripartite. W 1986 roku marynarka liczyła 4491 osób personelu (w tym 1116 służby zasadniczej).
Po rozpadzie ZSRR i zakończeniu zimnej wojny marynarka belgijska uległa redukcji. Do połowy lat 90. wycofano większość starych trałowców i fregatę „Westhinder”, która uległa uszkodzeniu na skałach. W 1996 roku marynarka liczyła 2300 osób personelu.
W latach 2005–2008 Belgia sprzedała trzy fregaty typu Wielingen Bułgarii, a sama zakupiła dwie holenderskie kilkunastoletnie fregaty rakietowe typu Karel Doorman. Do tego czasu pozostało w służbie 6 niszczycieli min typu Tripartite i nieliczne okręty pomocnicze i specjalne. W latach 2014–2015 wcielono natomiast dwa pełnomorskie okręty patrolowe typu Castor. Marynarka w 2015 roku liczyła 1950 osób personelu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wojsko belgijskie Belgia