Powierzchnia w górnej częścimiodowa do miodowopłowej, stopniowo ciemniejąca w kierunku rdzawobrązowej, brunatnobrązowej lub nawet prawie czarnej podstawie z białą grzybnią, dolna połowa do dwóch trzecich z kilkoma nałożonymi pasami utworzonymi z białych, przylegających podłużnych włókienek, wierzch lekko oprószony. Miąższ Tego samego koloru lub nieco jaśniejszy niż powierzchnia, raczej cienki, bez smaku, o zapachu lekko mączystym. Cechy mikroskopowe Zarodniki 9,2–11,8 × 5–6,8 μm, w KOH jasnoochrowobrązowe, wąsko migdałowate, delikatnie chropowate do gładkich, z płytką nad hilum. Podstawki 26–30 × 8–9 μm ze sprzążkami bazalnymi, 4-zarodnikowe, prawie maczugowate ze sterygmami o długości około 4 μm. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy liczne, o długości 28–50 μm cienkościenne, zazwyczaj główkowato-brzuszne z szeroką szyjką (2,5–4 μm w pobliżu główki), o długości do 16 μm, ale na ogół znacznie krótszą, średnica główki często przekracza szerokość części brzusznej. Kaulocystydy na szczycie trzonu podobne do cheilocystyd, ale na kapeluszu często mniej widoczne.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hełmówka brązowawa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.