Pierwotnie woda ze źródła „Anna” była wykorzystywana bezpośrednio do kuracji pitnych oraz kąpieli leczniczych w nowo powstałym Zakładzie Zdrojowym. Wokół źródła „Anna” na miejscu dawnych drewnianych budynków Domu Białego i Domu Szwajcarskiego, został wybudowany w 1877 pierwszy Dom Zdrojowy. Powstały też nowoczesne łazienki mineralne, wyposażone w wanny systemu Schwartza, które wykorzystywały parę wodną do podgrzewania kąpieli leczniczych. Było to nowatorskie rozwiązanie w XIX-wiecznej balneoterapii. Budynek ten funkcjonował jako centrum uzdrowiska, do czasu wybudowania Nowego Domu Zdrojowego.
W 1906 roku uzdrowisko zostało wykupione przez Michała Żygulińskiego oraz Stanisława Więckowskiego wraz z żoną Wiktoryną. I wojna światowa zrujnowała część budynków uzdrowiska a dwa uległy spaleniu. W konsekwencji doprowadziło to do zamknięcia uzdrowiska w 1918.