To, czego nie zabrali okupanci, rozgrabione zostało przez ludność z okolicznych polskich i słowackich wsi.
W 1947 uzdrowisko zostało upaństwowione. Wyremontowany obiekt zaczął działać w 1950. Dokonano rozbudowy zaplecza i przeprowadzono kolejne remonty. Wówczas budynek otrzymał drewnianą szczytową osłonę z napisem „Sanatorium Dom Zdrojowy”.
W latach 90. XX w. uzdrowisko podupadło, a budynki uzdrowiskowe w tym Dom Zdrojowy i pijalnia wody Anna zostały zdewastowane. Wynikało to głównie z ciągnącej się przez wiele lat sprawy sądowej o zwrot zawłaszczonych po 1945 roku budynków między spadkobiercami dawnych właścicieli a zarządem uzdrowiska.
Charakterystyka budynku Budynek składa się z: części pijalni z ujęciem wody mineralnej przykrytym dachem drewnianym wielospadowym oraz dobudowaną częścią rekreacyjną służąca do spacerów i konsumpcji wody mineralnej. Jest budynkiem w kształcie litery „L” o wymiarach 32 × 12 m i 12 × 16 m.
Parametry: powierzchnia zabudowy: 666 m², użytkowa: 532 m², kubatura: 1.550 m².