Podstawy naukowe Pomimo popularności terminu „syndrom zaginionej białej kobiety” przeprowadzono niewiele badań empirycznych dotyczących tego zagadnienia. Badanie z 2016 roku wykazało, że zaginione osoby czarnoskóre otrzymywały nieproporcjonalnie mało uwagi w mediach w porównaniu do odsetka ich zaginięć. To samo badanie ustaliło również, że gdy sprawa zaginięcia trafiała do mediów, przypadki dotyczące białych dziewcząt i kobiet były relacjonowane z większą intensywnością niż sprawy dotyczące osób z innych grup demograficznych.
Ponadto w późniejszym badaniu z 2019 roku stwierdzono, że płeć jest istotnym czynnikiem w sposobie relacjonowania spraw o zaginięcia. Badanie wykazało, że ofiary będące kobietami otrzymują ogólnie więcej uwagi, a zainteresowanie na szczeblu krajowym i w innych stanach jest jeszcze bardziej ukierunkowane na kobiety. W tym samym badaniu ustalono również, że przypadki zaginięć osób białych przyciągały więcej uwagi mediów niż sprawy dotyczące osób czarnoskórych.