Z węzłów wyrasta 7–10 nibyliści tworzących okółek, a z kątów nibyliści kolejne nibyłodygi. Nibyliście 3-5 członowe, do 7 cm długości, a więc wyraźnie krótsze od międzywęźli. Pierwszy człon może być dłuższy od wszystkich pozostałych razem. Nibyliście są podobnie jak nibyłodygi podzielone na węzły i międzywęźla. Z ich węzłów wyrasta po 4–7 jednokomórkowych nibylistków o długości do ponad 2 cm (dłuższe od członów nibyliści). W szczytowych węzłach krótsze. Zakończone ostro jednokomórkowym członem. Pod lęgnią mogą występować krótsze od niej pojedyncze lub parzyste nibylistki. Pod okółkiem nibyliści wyrasta okółek przylistków liczbie po dwa na nibyliść. Są igiełkowate – widoczne gołym okiem, podobne do nibylistków i ostro zakończone. Najczęściej rosną prostopadle do nibyłodygi, ale mogą nieco przechylać się w górę lub dół, sprawiając wrażenie dwóch okółków. Kolce zwykle wyraźne o kształcie brodawkowatym lub wałeczkowatym.
Gametangia osadzone w kątach nibyliści. Rośliny jednopienne – lęgnia wyrasta między dwoma (rzadko trzema) plemniami. Lęgnia do 1,35 mm długości, wydłużona, żółta lub żółtozielona z bardzo małą pięciokomórkową zamkniętą koronką. Plemnie trzykrotnie mniejsze, pomarańczowe lub czerwonawe.
Podobne gatunki Pokrojem może przypominać .