W 1797 kapituła działająca przy świątyni została zlikwidowana, a była kolegiata została kościołem parafialnym. W 1900 zdjęto część marmurów z wewnętrznych ścian kościoła, pozostawiając je jedynie w absydzie, a w 1905 lub 1907 odrestaurowano fasadę.
Podczas bombardowania w 1944 roku zniszczone zostało prezbiterium, północne ramię transeptu i kaplica Matki Bożej. W 1949 rozpoczęto odbudowę, prace rekonstrukcyjne trwały do 1966 roku. W 1998 odrestaurowano prezbiterium. W 2022 kościół został siedzibą wystawy stałej muzeum historycznego Kortrijk 1302 zajmującego się bitwą pod Courtrai, od tej pory służy on jako sala projekcji multimedialnych, zachowując zarazem funkcję sakralną.
Architektura i wyposażenie Świątynia gotycka, trójnawowa, o układzie bazylikowym. Korpus nawowy ma długość jedynie dwóch przęseł, przez co transept znajduje się stosunkowo blisko fasady. Budulcem jest wapień, piaskowiec i miejscowo cegła, a dachy wykonano z łupka. Kościół przykrywają sklepienia krzyżowo-żebrowe. Wnętrze zdobi alabastrowa figura św. Katarzyny autorstwa André Beauneveu, obrazy Zwiastowania NMP i Nawiedzenia NMP pędzla Caspara de Crayera oraz obraz Podwyższenia Krzyża Świętego przypisywany Antoonowi van Dyckowi. Stalle w prezbiterium pochodzą z 1773 roku.