Czarnowice (niem. Tzschernowitz, łuż. Carnojce) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Gubin.

W latach 1945-54 siedziba gminy Czarnowice. W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czarnowice, po jej zniesieniu w gromadzie Stargard Gubiński. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Miejscowość położona jest 5 km na południowy wschód od Gubina nad rzeką Lubszą (Lubica) przy drodze wojewódzkiej nr 286 prowadzącej z Gubina do Lubska. O wsi po raz pierwszy wspomniano w dokumentach w 1436 roku pod nazwą (niem. Tczernewitz), w 1452 Czernewitz, w 1527 Zerowicz, w 1538 Zernewicz, w 1937 Schernewitz, a po wojnie CzarnowiceZygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949… s. 203. Wieś przed laty należała do Klasztoru Niewiast w Guben, następnie w latach 1452 - 1554 do rodów von Sehlstrang, 1554 - 1765 von Polenz i von Kleist. Pierwszym właścicielem wsi z rodu von Kleist był August Wilhelm, który dzięki pomocy finansowej matki nabył ten rycerski majątek ziemski. Po jego śmierci majątek otrzymało dwóch synów. Trzecim właścicielem wsi był hrabia Kleist von Loss (1825 - 1877), również starosta gubeński.